Laslo legt uit hoe je rijstmeel maakt van gepofte rijst.
Ik baal wel dat de batterij van m’n camera het begaf op het moment dat de gepofte rijst uit de heetgestookte capsule knalde. Dat was echt een spectaculair gezicht/geluid!
Inmiddels zijn de Vietnam-fietsers al weer enige tijd thuis en krijgen wij af en toe de vraag: En hoe nu verder? We hebben uit vele windrichtingen een bijdrage gekregen en we kunnen ons voorstellen dat al die gulle gevers willen weten wat er met hun geld gaat gebeuren.
Ten eerste gaan we het geld officieel overdragen aan Jo Koster van stichting Child Surgery Vietnam. Dat zal gebeuren op zaterdag 11 april in MAC Berlijn in Enschede. Jo is nu al druk bezig met het organiseren van de operaties. De laatste plannen zijn om dit in juni plaats te laten vinden. Wij zullen door hem op de hoogte gehouden worden van de voortgang. Natuurlijk kan iedereen straks op deze site de verslagen lezen van de missie. Als het een beetje meezit hebben we straks ook foto’s en wellicht zelfs video’s van het project.
Wij zijn klaar, de chirurgen kunnen aan het werk!
Vietnam is een land dat zich goed laat fotograferen. De fotos die in cafe Jansen & Janssen hangen zijn slechts een kleine greep uit onze hele sponsortocht-collectie.
Als kernleden van de TriMM fotoclub hebben wij alle kennis die we de afgelopen jaren hebben opgedaan bij onze gastdocenten (waaronder Ben Loman, Ebo Fraterman en vele anderen) geconcentreerd losgelaten op Vietnam en haar inwoners.
Yvonne Broeke-Steins en Ermelinda Adrego hebben een hele leuke bijdrage geleverd voor vietnam. Het motto is ‘een kind helpt een kind’.
Yvonne en Ermelinda hebben elk een donatie gedaan voor het aantal kinderen dat ze hebben x 80 EUR.
Jan laat zien hoe het moet. dee is met Elephant fish maar in principe kun je er vanalles inrollen. Er zijn ook lenterolletjes met fruit.
Hee, nog een idee: mini Lenterolletjes met frambozen, munt en chocolade dip! Die ga ik eens proberen…
Vandaag 20 januari zijn we om 6:00 uur geland op Schiphol. 24 uur nadat we in de bus stapten in het resort zijn we weer in Nederland. Het voelt nog een beetje onwerkelijk dat het nu dan echt afgelopen is… Geen stoffige wegen meer, geen lange fietstochten door schitterende dorpjes meer, geen lome avonden meer, geen zwaaiende kinderen meer. Ik zal het missen.
Daar tegenover staat dat ik vandaag mijn eigen kinderen weer heb kunnen knuffelen; Wow!!!
Ik wil iedereen bedanken die ons gesteund heeft met berichtjes, sms-jes en telefoontjes. We hebben dankzij deze site de hele reis lang een sterke band met de mensen in Nederland gehouden, dat was heerlijk. De komende weken zal er nog genoeg te beleven zijn op deze site. We hebben honderden foto’s en heel veel filmmateriaal dat allemaal uitgewerkt moet worden. Langzaam maar zeker zullen we hier vertellen en laten zien hoe het was. En het was een weergaloos avontuur!
Ennuh, het bankrekeningnummer 1286.17.845 staat nog altijd open
In alle consternatie van onze tocht, dreigen we bijna onze helden Hau en Anh te vergeten… De gehele trip door Vietnam werden we achtervolgd door twee busjes. Een personenbusje waar onze Anh in knipperlichtstijl van en naar opstapplaatsen vervoerde (gas, geen-gas, gas, geen-gas, volgens Richard zijn gaspedalen in Vietnam gloeiend heet). Een schat van een man die geen woord Engels sprak maar met zijn glimlach ons keer op keer overtuigde van zijn goede bedoelingen.
Dan is er ook nog de vriend van Aukie: Hau, die de materiaalwagen bestuurde. De rust zelve en overal om lachend. In het hectische verkeer bleef hij altijd rustig en hij heeft hij Aukie allerlei bijzondere gebouwen laten zien.
Aukie en Hau slaagden er in om zonder elkaars taal te verstaan toch de meest gevoelige informatie met elkaar uit te wisselen.
Zonder Hau en Anh waren we niet verder gekomen dan het vliegveld, zoveel is zeker!
Sinh , onze Tweede gids met de donderkuiten. Hij is een Echte Fietser (Met hoodfletters) Sinh heeft onder andere ook getoerd met het Discovery team van Hanoi naar Saigon (1000 mijl in 12 dagen)
Onder zijn regime hebben we de laatste, heuvelachtige etappes volbracht!
Sinh Is Cool!! Zijn tourorganisatie heeft ons een prima avontuur bezorgd.
Tijdens onze reis hebben we verschillende tussentstops gemaakt. Daar waar er kindjes waren, deed “Aukie”, onze verzorger eerste klas, haar immense tas zonder eind open om er kleurpotloden, ballonnen en boekjes uit te delen. Binnen de kortste keren werden wij overstelpt met schreeuwende kids. Erg leuk.
26 Januari vieren ze in Vietnam Tet: Vietnamees Nieuwjaar. Tegen die tijd zitten wij al lang weer in ons Twentse ritme.. Toch wel Jammer. Ik had er graag bij willen zijn. We horen nu al hier en daar “Happy New Year” van ABBA langskomen. Dat is hier HET Nieuwjaarsliedje.
Deze Jongens oefenen de traditionele drakendans. Ongelofelijk hoe strak ze dat kunnen.